Avicenna [Ibn Sīnā]

Quoted text(s)

• F. HUDRY (with an introduction by A. de LIBERA), Avicennae Logica - Texte latin, édition critique et introduction doctrinale, Vrin, Paris 2018., I-11(13), pp. 221-222
  Dicemus autem nunc quod «essentia uniuscuiusque rei una est. Oportet ergo ut essentia rei nec augeatur nec minuatur », si enim esse rei et essentia esset id quod est minimum inter terminos augendae diminutionis. Sed quod est augmentum est praeter diminutum, tunc augmentatum est praeter esse rei ; similiter si esset id quod est augmentatum ; similiter si esset mediocre. Intentio autem communis tribus, quae non est una numero, non est ipsa essentia rei, quae est una numero. Non enim potest dici quod augmentatum et diminutum conveniant in una intentione quae sit essentia rei. Ergo essentia rei non recipit magis et minus. Si autem, cum augetur, constituitur eius essentia ex eius augmento, tunc eius essentia est maius. Si vero eius essentia non constituitur ex augmento, sed constituitur ex diminutione, tunc eius essentia est minus. Si vero ex nullo eorum constituitur, tunc non est constituta ex augmento vel diminutione, sed ex intentione communi — et est ibi quaestio quam praediximus. Quamvis autem impossibile sit de hiis intentionibus dici quod « cum augetur radix, habet esse quae augetur », sed cum augetur, destruitur id quod prius habebat esse, in cuius destructione est destructio eius quod prius constituerat, et in cuius destructione est destructio eius quod erat prius constitutum. Similiter etiam de diminutione: radix enim non est ipsa eadem in dispositione prima et dispositione secunda, scilicet diminutione.

References in current editions

• AVICENNA, Avicennae peripatetici philosophi ac medicorum facile primi opera in lucem redacta …, mandata ac sumptibus heredum nobilis viri domini Octaviani Scoti, Venetiis 1508., Logyca, Pars 1. C. 10, f. 9rb