Avicenna [Ibn Sīnā]

in Albert the Great, Super Porphyrium 5.5, p. 94.48-60

Occurrence of the quotation formula
Avicenna, p. 94.52
Paraphrase Consensual
Et ideo cum ponerent ‘praedicatur de pluribus’, intellexerunt quod esset universale, et quod universale non oporteret in diffinitione explicite poni. Per hoc autem quod dicitur ‘essentialiter’, ponitur, ut dicit Avicenna, ad exclusionem accidentis quod, secundum quod universale est, praedicatur de pluribus specie differentibus, et praedicatur in quale, sed non est essentiale praedicatum, quod sit per se in subiecto et actu et intellectu, sicut differentia. Quod autem dicitur ‘quod de pluribus specie differentibus’, ponitur ad speciei exclusionem, quae non praedicatur nisi de pluribus numero differentibus, eo quod non comparatur communitas eius nisi ad individua.

Quoted text(s)

  • F. HUDRY (with an introduction by A. de LIBERA), Avicennae Logica - Texte latin, édition critique et introduction doctrinale, Vrin, Paris 2018., I-11(13), pp. 216-218
    Quod autem est quasi genus differentiae, hoc est universale. Debet ergo addi ibi. In descriptione vero iam nominatur universale cum dicitur « praedicari de multis » : praedicari enim de multis est descriptio universalis. Ergo iam attribuitur ei descriptio aliqua quae est ei quasi genus, quamvis non designetur ex nomine. Hoc autem quod dicitur « de pluribus differentibus specie » habet tres intellectus : unum (i) quem non percipit quisquis vult praelegere hunc librum, quem postea ostendemus suo loco. Ceteri vero duo prope manifesti sunt, quorum unus (ii) est ut natura differentiae contineat praedicatione plures species sine dubio, praeter illam unam speciem a qua differtur. Alius (iii) est ut natura differentiae det quale quid est unumquodque multorum differentium specie inter se, quasi dicatur quod ipsa praedicatur in quale quid non de omnibus simul, sed de unoquoque eorum per se. Veluti si quis diceret quod ensis est quo percutiunt homines, non quod omnes homines illo percutiant, sed quicumque. Haec autem expositio aliena est et non recta. Si autem possibile fuerit hoc intelligi ex hoc verbo, erit descriptio par differentiae. Si vero impossibile est et non intelligitur ex ea nisi quod primum intellectum est, tunc haec descriptio hoc modo intellecta erit vitiosa. Natura enim differentiae, ex hoc quod est differentia, non debet — sicut tu scis — non esse propria unius speciei. Hoc enim contingit — aliquando enim hoc accidit — aliquibus. Accidit ergo hoc accidens naturae differentiae, sed non differentiae differentiae. Et praeter hoc, non est hoc accidens commune omnibus differentiis, ita ut hoc sit in descriptionibus sicut differentia in diffinitionibus. Hoc ergo vitiosum est. Est autem hic quaestio quae videtur in hoc quod dicitur « praedicari in quale quid est». Hoc autem differamus usque ad locum quo loquemur de differentiis istorum quinque. Quavis, sin intellexerimus hanc descriptionem secundum nostra principia et secundum ea quae exposuimus, alias perficietur descriptio et erit descriptio multorum. Nos autem non perscrutamur hanc descriptionem in hoc loco, nisi secundum hoc quod intelligunt hii qui tractant de ea.

References in current editions

  • AVICENNA, Avicennae peripatetici philosophi ac medicorum facile primi opera in lucem redacta …, mandata ac sumptibus heredum nobilis viri domini Octaviani Scoti, Venetiis 1508., Logyca, Pars 1. C. 5, f. 4va-b