Avicenna [Ibn Sīnā]

in Albert the Great, Super Porphyrium 5.6, p. 98.45-59

Occurrence of the quotation formula
Avicenna, p. 98.54
Paraphrase Critical
Propter hoc dicunt alii quod, cum dicitur quod universale est quod praedicatur de pluribus sibi subiectis, hoc dictum est, non quod actu praedicetur de multis, sed quod aptitudinem habeat ut sit in multis, quamvis actu non sit nisi in uno solo, ut sol est universale. Unde, cum species subiectum sit, de quo praedicari habet hoc universale ‘differentia’, dicunt quod aptitudine praedicatur de pluribus, quamvis aliqua differentia actu non sit nisi in una sola specie. Et hanc opinionem recitat Avicenna et est omnino nulla. Quod statim patet, quia una species certa non est certa, nisi quia unica differentia est constituta, quae nullo modo habet aptitudinem quod sit in alia specie. Falsum ergo est, quod aptitudinem habeat ad hoc quod praedicetur de pluribus specie differentibus.

Quoted text(s)

  • F. HUDRY (with an introduction by A. de LIBERA), Avicennae Logica - Texte latin, édition critique et introduction doctrinale, Vrin, Paris 2018., I-11(13), pp. 216-217
    Quod autem est quasi genus differentiae, hoc est universale. Debet ergo addi ibi. In descriptione vero iam nominatur universale cum dicitur « praedicari de multis » : praedicari enim de multis est descriptio universalis. Ergo iam attribuitur ei descriptio aliqua quae est ei quasi genus, quamvis non designetur ex nomine. Hoc autem quod dicitur « de pluribus differentibus specie » habet tres intellectus : unum (i) quem non percipit quisquis vult praelegere hunc librum, quem postea ostendemus suo loco. Ceteri vero duo prope manifesti sunt, quorum unus (ii) est ut natura differentiae contineat praedicatione plures species sine dubio, praeter illam unam speciem a qua differtur. Alius (iii) est ut natura differentiae det quale quid est unumquodque multorum differentium specie inter se, quasi dicatur quod ipsa praedicatur in quale quid non de omnibus simul, sed de unoquoque eorum per se. Veluti si quis diceret quod ensis est quo percutiunt homines, non quod omnes homines illo percutiant, sed quicumque. Haec autem expositio aliena est et non recta. Si autem possibile fuerit hoc intelligi ex hoc verbo, erit descriptio par differentiae. Si vero impossibile est et non intelligitur ex ea nisi quod primum intellectum est, tunc haec descriptio hoc modo intellecta erit vitiosa. Natura enim differentiae, ex hoc quod est differentia, non debet — sicut tu scis — non esse propria unius speciei. Hoc enim contingit — aliquando enim hoc accidit — aliquibus. Accidit ergo hoc accidens naturae differentiae, sed non differentiae differentiae. Et praeter hoc, non est hoc accidens commune omnibus differentiis, ita ut hoc sit in descriptionibus sicut differentia in diffinitionibus. Hoc ergo vitiosum est.

References in current editions

  • Not identified