Avicenna [Ibn Sīnā]

Quoted text(s)

• F. HUDRY (with an introduction by A. de LIBERA), Avicennae Logica - Texte latin, édition critique et introduction doctrinale, Vrin, Paris 2018, II-1, p. 236
  [II-1, p. 236] Differentia autem secunda quae assignatur inter genus et differentiam haec est quod genus continet differentiam in potentia. Cum enim consideraveris naturam subiectam generalitati differentiam esse, nec est necesse nec impossibile, sed eius esse est possibile. Cuius possibilitas est possibilitas quae non est aequalis naturae generis, sed in natura generis. Remanet ei opposita possibilitas alterius differentiae, et haec est intentio continentis : continens enim debet adaequari toti rei et super excedere. Differentia vero tertia est quod genus prius est differentia. Generi enim aliquando invenitur differentia designata, aliquando non. Differentia vero non habet esse nisi in genere, et propter hoc destructa non destruit naturam generis. In hiis autem duabus differentiis est quaedam dubietas quod quaedam differentiarum est extra naturam generis, sicut divisio in aequalia— quae est differentia paris, sicut putatur, et est extra numerum. Responsio autem ad hoc postea manifestabitur alias.
• F. HUDRY (with an introduction by A. de LIBERA), Avicennae Logica - Texte latin, édition critique et introduction doctrinale, Vrin, Paris 2018, II-1, p. 241
  [II-1, p. 241] Differentia vero quae est post hanc, haec est quod genus est sicut materia, differentia vero sicut forma. Plenus autem sensus huius est ut dicatur quod id quod est sicut materia differt ab eo quod est sicut materia eius. Genus autem non est materia sed sicut materia: materia enim non praedicatur de composito, quod compositum sit ipsa; genus vero praedicatur de specie, ita quod species est ipsum. Materia vero subiecta duabus formis diversis non comparatur ad utrasque nisi in duobus temporibus, genus vero continet utrasque differentias oppositas in eodem tempore. Sunt autem hic aliae differentiae quae nominabuntur alias. Quandoquidem autem genus non est materia, nec differentia est forma sed est sicut materia, eo quod natura eius in intellectu est recipiens differentiam. Cui cum advenit differentia fit ipsum aliquid existens in actu, qualis est dispositio materiae cum forma. Quoniam autem genus est differentiae sicut materia formae: et differentia est generi sicut forma materiae.
• F. HUDRY (with an introduction by A. de LIBERA), Avicennae Logica - Texte latin, édition critique et introduction doctrinale, Vrin, Paris 2018., II-4, p. 260
  [II-4, p. 260] Genus autem non est genus differentiae ullo modo, nec differentia est species generis. Si enim ita esset, differentia egeret alia differentia. Differentia enim est intentio extra naturam generis : rationale etenim non est animal habens rationem, sed quiddam habens rationem, quamvis comitetur illud esse animal: animal enim habens rationem homo est. Si autem animal esset intra intentionem rationalis, tunc cum diceretur animal rationale, esset quasi diceretur « animal quod est animal et habens rationem » : habens enim rationem et rationale idem est. Cum autem genus praedicatur de differentia, est sicut cum praedicatur accidens inseparabile de eo de quo praedicatur, et non est intra esse eius, sed genus est differentiae quasi materia, cuius comparatio ad ipsum quodam modo est sicut comparatio proprii, quod est non-omnis. Differentia vero constituit et dat ei esse in effectu, quamvis non sit intra diffinitionem eius et esse eius, sicut est intra ‘quale esse?’ rerum eius et sicut forma materiae. — Sed hoc est, si fuerit differentia generis absolute, et non fuerit extra esse eius ullo modo. Si vero diligenter attenditur, unumquodque eorum vere non nisi de specie praedicatur. Haec autem omnia addisces in philosophia prima. Sed comparatio generis ad differentiam est sicut comparatio accidentis communis. Accidens vero commune aliquando comparatione generis est proprietas, et aliquando comparatione speciei accidens commune : sicut moveri voluntate quod est proprietas animalis et commune accidens homini. Aliquando autem est proprietas generis superioris, sicut albedo quae est de proprietatibus corporis compositi et est commune accidens homini ; et aliquando est de proprietatibus generis generalissimi.

References in current editions

• Not identified