Avicenna [Ibn Sīnā]

in Albert the Great, Super Porphyrium 7.3, p. 119.38-61

Occurrence of the quotation formula
Avicenna, p. 119.39, 119.51
Paraphrase Critical
Quam diffinitionem non satis rationabiliter reprehendit Avicenna dicens quod hoc quod apponitur ‘semper autem subiecto inest subsistens’, omnino otiose apponitur et contra intellectum eorum quae in aliis assignationibus dicta sunt. Otiose quidem, quia - cum accidens dicatur quasi ‘adcadens’, eo quod non sit simpliciter ens, sed cadens ad substantiam, quae simpliciter est ens, et sic sit potius entis quam ens - non oportuit ponere quod est in subiecto. Non enim proprie est in subiecto, sed est aliquo modo subiecti aliquid potius quam sit, hoc est, esse habeat in subiecto. Non enim habet esse in subiecto, sed subiectum secundum quid habet esse secundum ipsum. Et quod dicitur ‘ subsistens accidens’, dicit Avicenna nihil significare, sicut vox non significativa est ‘buba’ vel ‘bultrix’. Accidens enim, si accidens est, nullo modo subsistit, quia non habet subsistentiam aliquam, sed in subiecto tantum est, ita quod haec determinatio ‘in subiecto’ diminuat rationem essendi vel subsistendi. Non enim nisi secundum quid est quod non nisi in subiecto est, et sic superflue ponitur ‘subsistens’. Est enim sensus quod accidens est ‘subsistens’, hoc est, quamdiu est, in subiecto est; et quando in subiecto non est, tunc non subsistit nec est.

Quoted text(s)

  • F. HUDRY (with an introduction by A. de LIBERA), Avicennae Logica - Texte latin, édition critique et introduction doctrinale, Vrin, Paris 2018., I-12(14), pp. 230-231
    In descriptione autem per negationem tertia (iii), singularia accidentium conveniunt. Si autem addiderint ei « quod est universale huiusmodi », appropriabitur accidenti communi. Auctor autem huius artis addidit ei quiddam, scilicet quod est in subiecto subsistens. Hoc autem non addidit nisi quia putavit quod hoc accidens, quod est hic unum de quinque, est accidens quod est oppositum substantiae. lam autem dicitur quod utilitas huius additionis non est nisi ut distinguat inter illud et nomen quod nihil significat, sicut est buba. Sed hoc est fabulosum. Ipse enim, ex hoc quod dixit non esse genus, non intellexit nisi nomen quod significat intentionem universalem, quae nec est intentio generis nec speciei nec differentiae nec proprii ; ergo in hoc non convenit cum eo verbum non significans. Hoc enim, secundum quod auditur, non diffinit accidens ita ut, cum dicitur quod non est genus nec species nec differentia nec proprium, conveniat cum eo in hoc aliud nomen quod nihil significat. Unde oporteat apponi differentiam quae est inter hoc et illud. Si enim baec dictio non significaret nisi secundum quod auditur, convenirent in ea alia nomina audita quae sunt significantia nec sunt genus nec species nec differentia nec proprium. Expleta est pars prima libri primi collectionis primae. Et Deo, cui nihil est simile, sint gratiae infinitae.

References in current editions

  • AVICENNA, Avicennae peripatetici philosophi ac medicorum facile primi opera in lucem redacta …, mandata ac sumptibus heredum nobilis viri domini Octaviani Scoti, Venetiis 1508., Logyca, Pars 1. C. 11, f. 9vb