Averroes [Ibn Rušd]

Quoted text(s)

• AVERROES, Aristotelis Metaphysicorum libri XIIII cum Averrois Cordubensis in eosdem commentariis et epitome Theophrasti Metaphysicorum liber, Venetiis Apud Iunctas 1562 , L. VII, text. comm. 43, f. 196D-G
  Sed oportet ponere divisionem essentialem, et primam generis divisionem, s[cilicet] qua primo dividatur genus in primam differentiam et suam oppositam, deinde illam differentiam in suam primam differentiam, non ut primo dividatur genus in differentiam suae differentiae. V[erbi] g[ratia] animal habens pedes. Quoniam primo debet dividi in suas primas differentias, v[erbi] g[ratia] in bipes et multipes. Deinde bipes dividatur per differentias essentiales ei, per quas dividitur prima divisione: sicut genus dividitur in suas primas differentias. Et sic fiat semper, donec perveniatur ad illud congregatum ex differentiis aequale definito. D[einde] d[ixit]: et oportet etc., i[d est]: et ideo oportet ut animal habens pedes dividatur secundum quod est bipes, et non dividatur in pennatum et non pennatum. Et hoc intendebat, cum d[ixit]: non oportet dicere quod quoddam bipes est pennatum et quoddam non pennatum. Qui enim hoc facit, non bene potest dividere, sed intendit bonam divisionem essentialem, quae largitur definitionem essentialiter. D[einde] narravit quae divisionum est essentialis isti differentiae et d[ixit]: et oportet ut divisio bipedis etc., i[d est]: et intendit per scissum pede hominem: et intendit per propriam dispositionem formam propriam. Pedisissum enim est unum eorum, per quae perficitur actio pedis in quibusdam animalibus. D[einde] d[ixit]: et sic procedatur semper enim dividens semper debet tenere istum modum in divisione differentiarum, donec perveniat ad illa, quae sunt diversa secundum individuum, s[cilicet] ultimas species. Deinde dicit: tunc igitur erit divisio pedis etc., i[d est]: et talis divisio est, in qua numerus specierum bipedis est secundum numerum ultimarum differentiarum, ad quas pervenit dividens. Deinde dicit: ergo manifestum est etc., i[d est]: et cum divisio pervenit ad differentias quarum numerus est secundum numerum specierum bipedis, manifestum est quod ultima differentia est ex specie, quae est substantia illius speciei solius, et sola definitio eius et quod illud, quod est ante, non est substantia propria ei, neque aliquid existens extra animam in actu. Quoniam, cum illud, per quod invenitur species in actu, sit unum, manifestum est quod illud, quod significat definitio est unum et quod definitio est una. Quoniam in ea non est aliquid in actu nisi unum et multitudo, quae est in ea, est in potentia. Et cum ita sit, dissolvetur quaestio.

References in current editions

• AVERROES, Metaphysica. Tomus octavus operum Aristotelis Stagiritae. Peripateticorum Principis, universam illam scientiam complectens : quam Metaphysicam vocant vel sapientiam, quatuor decim digestam libris. Cum Averrois Cordubensis duplici expositione ... . Partiti euimus suae unicuique particuļe ... . Apposita sunt Aurea illa eipthomata metaphysicae quatuor secta tractatibus & ipsius Theophrasti librum Metaphysiciorum, Cominus de Tridino Montisferrati, Venezia 1560., L. VII, text. comm. 43, f. 235B