Avicenna [Ibn Sīnā]

Quoted text(s)

• F. HUDRY (with an introduction by A. de LIBERA), Avicennae Logica - Texte latin, édition critique et introduction doctrinale, Vrin, Paris 2018., I- 5(6), pp. 151-153
  Accidentium autem non nego quin vere statuatur esse in intellectu cum non intelligitur habere illa, sed intellectus removet ista ab eo, falso. Hoc autem non affirmo de omnibus accidentibus. Accidentium enim quaedam comitantur esse principaliter et manifeste, non mediante alio accidente, et tunc est impossibile ea removeri ab esse, permanente esse, et considerari illa utraque simul. Non enim est causa media inter illa, sicut hoc quod triangulus est huiusmodi quod aliquod laterum eius potest protrahi in directum in opinione, aut aliud huiusmodi quod accidit illi. Possibile est autem quod esse accidentis sit alio mediante. Quod si non attenditur, poterit removeri a subiecto, sicut hoc quod omnes duo anguli trianguli sunt minores duobus rectis. Si autem secunda pars divisionis non esset vera, non essent ibi comitantia incognita. Si vero pars prima non esset vera, non esset verum quod ostendimus, scilicet affirmare aliquod comitans esse quod sit medium. Medium enim, si non cessat comitari esse et non constat haberi ab illo, itur in infinitum. Si autem est de constituentibus, comitans incognitum -sicut nosti- est comitans hoc constituens et non est constituens. Constituens enim constituentis est constituens, et est comitans illud etiam sine medio. Ergo cum id quod comitatur aliud non est manifestum, possibile est esse opinari in animo illud aliud, comitante destructo aliquo modo. Et non est possibile alio modo. Modus vero possibilitatis est quia potest intelligi et esse in intellectu, cum remotione illius comitantis ab eo in effectu. Respectus etiam huius possibilitatis est secundum intellectum absolutum. Modus vero impossibilitatis est quoniam possibile est opinari existere in hiis sensibilibus, illo comitante remoto ab eo, ita ut- exempli gratia- hoc singulare habeat esse non existente admiratione quae comitata est illud in principio naturae, aut sicut si hic triangulus esset et duo anguli eius non essent minores duobus rectis. Quae opinio falsa esset et non est possibile hoc esse verum, nec ita est manifestum sicut hoc quod dicitur “triangulus est”. Respectus autem huius possibilitatis est secundum intellectum qui comitatur esse. Patet ergo ex hoc quod proprietatum quaedam quam possibile est negari in actu, et quaedam quam possibile est in intellectu negari habere esse, et quaedam quam possibile est negari intellectu absoluto, et quaedam quam impossibile est negari esse aliquo modo cum sit accidens, et quaedam quam impossibile est negari esse cum sit substantiale. Differt autem ab accidente, eo quod intellectus non affirmat praecedere aliquid esse ante esse substantiale, sed fortassis affirmat praecedere substantiale. Accidentale vero intellectus ponit esse consequens, quamvis ponat et non removeat. Ergo iam manifestum est qualiter non potuit acquirere intentionem accidentalis et substantialis ille qui voluit esse contentus duobus modis ostensionis quos praediximus.

References in current editions

• AVICENNA, Avicennae peripatetici philosophi ac medicorum facile primi opera in lucem redacta …, mandata ac sumptibus heredum nobilis viri domini Octaviani Scoti, Venetiis 1508, Philosophia Prima, tr. 3, c. 7