Peripatetici [al-Ġazālī, Ibn Rušd, Ibn Sīnā, Liber de causis]

Quoted text(s)

• J. MUCKLE, Algazel’s Metaphyiscs : A Mediaeval Translation, St. Michael’s College, Toronto 1933, p. 26.11-15
  [p. 26.11-15] Igitur esse accidens est omnibus quiditatibus aliunde, eo quod esse non est eis ex ipsis. Quicquid autem inest alicui, non ex seipso, inest ei aliunde, et propter hoc prima causa est ens, sine quiditate insuper addita, sicut ostendemus igitur ens non est genus alicui quiditatum.
• J. MUCKLE, Algazel’s Metaphyiscs : A Mediaeval Translation, St. Michael’s College, Toronto 1933, 125.29-32
  [p. 125.29-32] Sequitur igitur ex hoc quod bonitas fluit in esse quod est, a primo principio sed mediantibus angelis ad hoc ut habeat esse quicquid fuit possibile habere esse secundum quod pulcrius, et perfeccius esse potuit.
• J. MUCKLE, Algazel’s Metaphyiscs : A Mediaeval Translation, St. Michael’s College, Toronto 1933, 126.31-33
  [p. 126.31-33] Alio, quod bonitas intelligitur id ex qua provenit esse omnium, et perfeccio eorum; primus vero affluens est bonitas absolute secundum hunc modum;
• AVERROES, Aristotelis Metaphysicorum libri XIIII cum Averrois Cordubensis in eosdem commentariis et epitome Theophrasti Metaphysicorum liber, Venetiis Apud Iunctas 1562, L.XII, text. comm. 5, f. 292 L
  [L.XII, text. comm. 5, f. 292L] Causa enim prima, de qua in hac arte loquimur, est causa et principium corporis divini.
• AVERROES, Aristotelis Metaphysicorum libri XIIII cum Averrois Cordubensis in eosdem commentariis et epitome Theophrasti Metaphysicorum liber, Venetiis Apud Iunctas 1562, L.IV, Epitomes, f. 395 M
  [L.IV, Epitomes, f. 395M] Eorum autem principia acquisiverunt illud a primo principio, quod est Deus gloriosus et excelsus: ergo prima cura de nobis est a Deo glorioso et ipse est causa loci habitabilis super terram. Et quicquid invenitur hic de eo, quod est bonum perfectum, provenit quidem a voluntate et intentione sua.
• AVICENNA LATINUS, Liber de Philosophia prima sive Scientia divina, V-X. Édition critique par S. VAN RIET. Introduction par G. VERBEKE, Peeters-Brill, Louvain-Leiden 1980, VI, 5, p. 345.59-62
  [VI, 5, p. 345.59-62] et respondeat hoc esse aut ut bonum adveniat ei, aut ut malum removeatur ab eo, et tunc cessat quaestio; acquisitio enim boni in omni re, et remotio mali ab ea, hoc est quod acquiritur sibi absolute.
• AVICENNA LATINUS, Liber de Philosophia prima sive Scientia divina, V-X. Édition critique par S. VAN RIET. Introduction par G. VERBEKE, Peeters-Brill, Louvain-Leiden 1980, VIII, 6, p. 412.62
  [VIII, 6, p. 412.62] Necesse esse per se est bonitas pura.
• AVICENNA LATINUS, Liber de Philosophia prima sive Scientia divina, V-X. Édition critique par S. VAN RIET. Introduction par G. VERBEKE, Peeters-Brill, Louvain-Leiden 1980, VIII, 6, p. 412.66-67
  [VIII, 6, p. 412.66-67] esse est bonitas pura et perfectio pura.
• AVICENNA LATINUS, Liber de Philosophia prima sive Scientia divina, V-X. Édition critique par S. VAN RIET. Introduction par G. VERBEKE, Peeters-Brill, Louvain-Leiden 1980, VIII, 6, p. 413.71-73
  [VIII, 6, p. 413.71-73] esse vero cui non coniungitur privatio nec privatio substantiae nec privatio alicuius quod sit substantiae, sed semper est in effectu, ipsum est bonum purum.
• A. PATTIN, Le Liber de causis. Édition établie à l'aide de 90 manuscrits avec introduction et notes, « Tijdschrift voor Filosofie », 28, 1966, pp. 90-203., XIX(XX), pp. 177.97-178.24
  [XIX(XX), pp. 177.97-178.24] Causa prima regit res creatas omnes praeter quod commisceatur cum eis. Quod est quia regimen non debilitat unitatem eius exaltatam super omnem rem neque destruit eam; neque prohibet eam essentia unitatis eius seiuncta a rebus quin regat eas. Quod est quia causa prima est fixa, stans cum unitate sua pura semper, et ipsa regit res creatas ommes et influit super eas uirtutem uitae et bonitates secundum modum uirtutis earum [receptibilium] et possibilitatem earum. Prima enim bonitas influit bonitates super res omnes influxione una; uerumtamen unaquaeque rerum recipit ex illa influxione secundum modum suae uirtutis et sui esse. Et bonitas prima non influit bonitates super res omnes nisi per modum unum, quia non est bonitas nisi per suum esse et suum ens et suam uirtutem, ita quod est bonitas et bonitas [et virtus] et ens sunt res una. Sicut ergo ens primum et bonitas sunt res una, fit quod ipsum influit bonitates super res influxione communi una <...>. Et diuersificantur bonitates et dona ex concursu recipientis. quod est quia recipientia bonitates non recipiunt aequaliter, immo quaedam eorum recipiunt plus quam quaedam, hoc quidem est propter magnitudinem suae largitatis.

References in current editions

• None