Veritas Peripateticae opinionis [al-Ġazālī, Ibn Rušd, Ibn Sīnā]

in Albert the Great, Metaphysica VII.5.8, pp. 383.73-384.9

Occurrence of the quotation formula
Veritas Peripateticae opinionis, p. 383.74-75
Paraphrase Neutral
Omnibus autem istis opinionibus improbatis faciemus aliud istius inquisitionis principium et secundum veritatem Peripateticae opinionis dicemus, et quid et quale quid oportet dicere substantiam, quae est quiditas, quam superius substantiam esse diximus sensibilium et singularium. Forsan enim ex quiditatibus sensibilium substantiarum palam etiam erit de illa substantia quae secundum esse separata est a sensibilibus substantiis, quae est forma prima et omnis substantiae causa prima et vera, quam nos in sequentibus ostendemus esse lumen intellectuum agentium separatorum, cuius etiam in praehabitis iam aliquam fecimus mentionem.

Quoted text(s)

  • J. MUCKLE, Algazel’s Metaphyiscs : A Mediaeval Translation, St. Michael’s College, Toronto 1933, p. 7.8-22
    [p. 7.8-22 ] forma autem vocatur substancia eo quod sic convenerunt philosophi, ut substancia sit omne ens quod non est in subiecto; forma vero non est in subiecto sicut ostendimus; hyle quoque substancia est; dividitur ergo substancia in quatuor species que sunt hyle, forma, corpus, et intelligencia separata per se existens. In omni autem corpore inveniuntur tres prime substancie sicut in corpore quod est compositum ex forma aqueitatis, et ex hyle que substinet formam. Igitur hyle per se substancia est, et forma per se est substancia et coniunctum ex utroque quod est corpus est substancia. Hec igitur est exposicio divisionum in intellectu, secundum quod in appelacionibus convenerunt; tres autem illas substancias esse demonstracionibus ostendetur in sequentibus, preter corpus quod visui subiacet.
  • AVERROES, Aristotelis Metaphysicorum libri XIIII cum Averrois Cordubensis in eosdem commentariis et epitome Theophrasti Metaphysicorum liber, Venetiis Apud Iunctas 1562, L. V, text. comm. 15, f. 118 C-G
    [L. V, text. comm. 15, f. 118 C-G] Et substantia dicitur multis modis, incoepit etiam dividere illos modos, et d[icit]: Et dicitur substantia etc. I[d est] et substantia dicitur de omnibus corporibus simplicibus, et de compositis ex his […] et hoc dicitur substantia de illo, per quod individuum substantiae fit, s[cilicet] de forma, per quam fit substantia, sicut anima in animato, […] Et etiam dicitur substantia de illo quod est subiectum animae, v[erbi] g[ratia] de corpore animalium. Et haec est substantia modo materiae. [...] Et dicitur substantia de rebus quae sunt priores secundum definitiones rebus sensibilibus, de quibus quidam opinantur illas esse substantias rebus sensibilium. […] Et etiam dicitur illud substantia, quod significat quid etc. I[d est] et dicitur substantia de illo quod datur ad interrogationem factam per quid in unaquaque rerum. Et haec est substantia cuiuslibet rei.
  • AVICENNA LATINUS, Liber de Philosophia prima sive Scientia divina, I-IV. Édition critique par S. VAN RIET. Introduction par G. VERBEKE, Peeters-Brill, Louvain-Leiden 1977, II, 2, p. 68.65-69
    [II, 2, p. 68.65-69] Postquam id quod est non in subiecto est id quod vocatur substantia, tunc forma etiam substantia est; sed materia subiecta quae non est in alia subiecta materia non est in subiecto sine dubio; omne autem quod est in subiecto est in subiecta materia, sed non convertitur : tunc materia subiecta vera substantia est.
  • AVICENNA LATINUS, Liber de Philosophia prima sive Scientia divina, I-IV. Édition critique par S. VAN RIET. Introduction par G. VERBEKE, Peeters-Brill, Louvain-Leiden 1977, II, 2, p. 77.52-55
    [II, 2, p. 77.52-55] Corpus igitur est substantia composita ex quodam per quod habet potentiam, et ex quodam per quod habet effectum. Id autem per quod habet effectum est forma eius, per quod vero habet potentiam est materia eius, et hoc est hyle.
  • AVICENNA LATINUS, Liber de Philosophia prima sive Scientia divina, I-IV. Édition critique par S. VAN RIET. Introduction par G. VERBEKE, Peeters-Brill, Louvain-Leiden 1977., III, 8, p. 158.51-57
    [III, 8, p. 158.51-57] Ad quod dico quod quidditas substantiae substantia est sic quod in signatis est non ut in subiecto. Et haec assignatio est quidditatis substantiarum intellectarum, quoniam quidditas est cuius natura est esse in signatis non ut in subiecto, scilicet quoniam haec quidditas intelligitur res cuius esse est in signatis non ut in subiecto. Esse vero eius in intellectu secundum hanc assignationem, non est in definitione eius secundum quod ipsa est substantia < ... > .

References in current editions

  • None