Peripatetici [al-Ġazālī, Ibn Rušd, Ibn Sīnā]

in Albert the Great, Metaphysica I.4.2, p. 49.9-18

Occurrence of the quotation formula
Peripatetici, p. 49.14
Digression Neutral
Et isti sunt actus principii, quod est naturans res. Igitur forma est principium per hoc quod est unitas; et si unitas est ratio principii, cum per seipsa sint prima principia, unitas erit per se principium entis omnis. Similiter consideremus id quod Peripatetici principium vocant, quod est materia. Huius enim consideratio , quod est subiectum et fundamentum et quod ipsa est in potentia; et per primum quidem sustinet formam et per secundum est infinita, sed finibilis.

Quoted text(s)

  • J. MUCKLE, Algazel’s Metaphyiscs: A Mediaeval Translation, St. Michael’s College, Toronto 1933, pp. 45.2-4
    [45.2-4] possibilitas igitur omnis rei que incipit esse, est in eius materia; potencia vero sue incepcionis est in suo subiecto.
  • J. MUCKLE, Algazel’s Metaphyiscs: A Mediaeval Translation, St. Michael’s College, Toronto 1933, 108.20-24
    [108.20-24] falsum est eciam formam posse removeri a sua materia, tunc enim necesse esset ut vel materia remaneret vacua a forma, quod quidem impossibile est, vel ut vestiretur alia forma, et tunc fieret generacio, et corrupcio, quod quoque impossibile est.
  • J. MUCKLE, Algazel’s Metaphyiscs: A Mediaeval Translation, St. Michael’s College, Toronto 1933, 117.14-18
    [117.14-18] non enim de forma intelligitur aliud nisi hoc, sic igitur esset materia et esset in ea forma, nec esset expoliata; falsum est eciam ut agat secundum formam tantum quoniam forma expoliata non habet esse per se, sed suum esse est in materia
  • AVERROES, Aristotelis Metaphysicorum libri XIIII cum Averrois Cordubensis in eosdem commentariis et epitome Theophrasti Metaphysicorum liber, Venetiis Apud Iunctas 1562, L. VIII, text. comm. 3, f. 210 G-H
    [L. VIII, text. comm. 3, f. 210 G-H] Hoc, quod dicit, quod omnes substantiae sensibiles habent materiam, declaratum est in scientia Naturali. Et, cum d[icit] et substantia est subiectum etc. I[d est] et intendit quod substantia dicitur primo modo de illo, quod est existens per se, quod est subiectum aliis praedicamentis, et est compositum ex materia et forma: et dicitur alio modo de materia istius substantiae. Et dico materiam illud, quod non est in actu aliquod demonstratum et est in potentia illius.
  • AVERROES, Aristotelis Metaphysicorum libri XIIII cum Averrois Cordubensis in eosdem commentariis et epitome Theophrasti Metaphysicorum liber, Venetiis Apud Iunctas 1562, L. VIII, text. comm. 4, f. 211 B
    [L. VIII, text. comm. 4, f. 211 B] Cum posuit, quod unum eorum, de quo dicitur hoc nomen substantia, est materia, incoepit declarare hoc. Et in rei veritate debet declarari in scientia Naturali, s[cilicet] materiam esse subiectum. Ipsam autem esse substantiam est de hac scientia. Et d[icit] et manifestum est, quod materia est substantia. I[d est] et hoc apparet, quia est subiectum formae
  • AVICENNA LATINUS, Liber de Philosophia prima sive Scientia divina, I-IV. Édition critique par S. VAN RIET. Introduction par G. VERBEKE, Peeters-Brill, Louvain-Leiden 1977, II, 2, p. 77.52-55
    [II, 2, p. 77.52-55] Corpus igitur est substantia composita ex quodam per quod habet potentiam, et ex quodam per quod habet effectum. Id autem per quod habet effectum est forma eius, per quod vero habet potentiam est materia eius, et hoc est hyle.
  • AVICENNA LATINUS, Liber de Philosophia prima sive Scientia divina, I-IV. Édition critique par S. VAN RIET. Introduction par G. VERBEKE, Peeters-Brill, Louvain-Leiden 1977, IV, 2, p. 208.50-52
    [IV, 2, p. 208.50-52] Certificemus igitur nunc quod omne quod incipit habet principium materiale. Et dico omnino quia omne quod incipit esse post non esse sine dubio habet materiam.
  • AVICENNA LATINUS, Liber de Philosophia prima sive Scientia divina, I-IV. Édition critique par S. VAN RIET. Introduction par G. VERBEKE, Peeters-Brill, Louvain-Leiden 1977., IV, 2, p. 210.88-92
    [IV, 2, p. 210.88-92] est igitur intentio quae est in subiecto et accidentale subiecto. Nos autem possibilitatem essendi vocamus potentiam essendi, et id quod est sustinens potentiam essendi, in quo est potentia essendi rem, vocamus subiectum et hyle et materiam.

References in current editions

  • None