Positiones Peripateticorum [al-Ġazālī, Ibn Rušd, Ibn Sīnā]

in Albert the Great, Metaphysica XI.2.3, p. 486.61-70

Occurrence of the quotation formula
Positiones Peripateticorum, p. 486.69-70
Paraphrase Neutral
Scias autem, quod hae omnes demonstrationes necessariae sunt hoc solo supposito, quod primus motor sit substantia prima. Hoc autem negavit Plato et sui sequaces, qui distinxerunt causam efficientem primam a prima causa movente. Et si hoc est verum, tunc non concludunt ea quae inducta sunt. Sed ad veritatem huius investigandam oportet intendere circa Timaeum Platonis, et hoc non est praesentis negotii, in quo non suscepimus nisi Peripateticorum positiones exponere.

Quoted text(s)

  • J. MUCKLE, Algazel’s Metaphyiscs : A Mediaeval Translation, St. Michael’s College, Toronto 1933, p. 66.1-20
    [p. 66.1-20] Sentencia tercia est quod primus scit omnes species et genera omnium que sunt. Unde nichil deest sciencie ipsius, et hec sentencia est difficilior et profundior precedente; hec tamen probatur; predictum est enim quod ipse scit se ipsum. Unde oporteret ut ipse sciat se sicut est quoniam ipse nudus, et apertus, et certissime manifestus est sibi ipsi secundum quod ipse est; certitudo vero eius est hec, quod ipse est purum et verum ens, fons essendi substancias, et accidencia, et quicquid ipsa sunt secundum ordinem suum. Si ergo scit se ipsum esse principium eorum, tunc sciencia eorum includitur in sciencia sui; si vero non scit se ipsum esse principium eorum, tunc non scit se sicut est; quod est absurdum. Ipse enim non scit se, nisi quia manifestus est sibi ipsi, et hec duo sunt nuda scilicet, ipse secundum duos respectus. Ipse enim sicut est, cognitus est sibi ipsi; unusquisque enim nostrum cum scit se, sciet se vivum et potentem sine dubio, quoniam talis est. Si autem non scit se sic, tunc non scit se sicut est; primus igitur scit se esse principium omnium. Continetur igitur sciencia omnium, sub sciencia sui, secundum continenciam sine dubio.
  • AVERROES, Aristotelis Metaphysicorum libri XIIII cum Averrois Cordubensis in eosdem commentariis et epitome Theophrasti Metaphysicorum liber, Venetiis Apud Iunctas 1562 , L. XII, text. comm. 37, f. 319G-H
    [L. XII, text. comm. 37, f. 319G-H] Cum declaravit primum motorem esse aeternum et substantiam, principium sine materia, et motorem absque quod movetur, et quod movet sicut desideratum et voluptuosum: principium autem cuiuslibet motionis est ex aliquo et ad aliquid.
  • AVERROES, Aristotelis Metaphysicorum libri XIIII cum Averrois Cordubensis in eosdem commentariis et epitome Theophrasti Metaphysicorum liber, Venetiis Apud Iunctas 1562, L.XII, text. comm. 43, ff. 326L-327A
    [L.XII, text. comm. 43, ff. 326L-327A] Nos autem possumus declarare bene multitudinem istarum substantiarum ex rebus dictis, et inducere ad viam, qua quis potest scire numerum eorum. Principium autem illius est hoc, quod prius declaravimus, s[cilicet] quod primum et principium entium est aliquid immobile omnino: et quod hoc facit primum motum aeternum et unum et continuum et divinum. […] sed nos videmus in caelo plures motus praeter motum totius Caeli, quem dicimus fieri a prima substantia immobili, […] D[einde] d[ixit] et cum motor est aeternus, et ante motum etc. I[d est] et cum motor uniuscuiusque istorum motuum prior est illis motis: et illa mota sunt substantiae: necesse est ut omnes isti motores sint substantiae.
  • AVICENNA LATINUS, Liber de Philosophia prima sive Scientia divina, V-X. Édition critique par S. VAN RIET. Introduction par G. VERBEKE, Peeters-Brill, Louvain-Leiden 1980 , IX, 2, p. 455.4-14
    [IX, 2, p. 455.4-14] Sed primus motor eius est virtus Iibera a materia omnino et omni modo et, postquam non est possibile eam moveri ullo modo inquantum ipsa movet, et facit varietates et est libera, sicut iam tibi innotuit hoc, tunc oportet ut et ipsa moveat, quemadmodum motor movet, mediante motu alterius motoris qui est actor motus ab initio suo, qui variatur propter eam, et hic est modus quo movet motor motoris. Id autem quod movet motorem sine variatione sui nec per intentionem nec per desiderium id est finis et intentio quam intendit id quod movetur, et id est amatum, inquantum est amatum, et ipsum est bonitas apud amantem.
  • AVICENNA LATINUS, Liber de Philosophia prima sive Scientia divina, V-X. Édition critique par S. VAN RIET. Introduction par G. VERBEKE, Peeters-Brill, Louvain-Leiden 1980., IX, 2, p. 462.49-53
    [IX, 2, p. 462.49-53] Item tu scies quod substantia huius bonitatis amatae primae una est nec potest esse ut motor primus universitatis caelorum sit plus quam unus, quia igitur unaquaeque sphaerarum caelorum habeat motorem proprium propinquum et desideratum amatum proprium, secundum quod vidit magister primus.

References in current editions

  • None