Peripatetici [al-Ġazālī, Ibn Rušd, Ibn Sīnā]

in Albert the Great, Metaphysica XI.2.10, p. 496.26-30

Occurrence of the quotation formula
Peripatetici, p. 496.26-27
Digression Consensual
His autem rationibus consentientes dicti Peripatetici dicunt animas has non nisi intellectum et desiderium de viribus animae habere. Nec omnem habent nostrae animae differentiam intellectus, sed eum solum qui est agens formas, ut praedictum est.

Quoted text(s)

  • J. MUCKLE, Algazel’s Metaphyiscs : A Mediaeval Translation, St. Michael’s College, Toronto 1933, p. 118.10-24
    [p. 118.10-24] oportet autem has intelligencias esse concupiscibiles animabus celorum; est igitur diversitas inter animas propter suas causas, et propter suam inquisicionem assimilandi eis, eo quod impossibile est ut unum quid tantum sit quod ab omnibus desideretur per motum suum; ostensum est enim in mathematicis motus celestium esse diversos. Si enim inquisitum ab eis esset unum, tunc inquisicio eorum esset una. Unicuique igitur eorum est anima appropriata sibi ad movendum illud per presenciam, et accionem, et est nuda intelligencia appropriata ei ad desiderandum eam per motum; anime vero sunt species celestes propter apropriacionem suam cum suis corporibus, et ipse intelligencie sunt species deo proxime propter inmunitatem pendendi ex materiis, et affinitatem proprietatum suarum ad dominum dominorum scias hoc.
  • F. S. CRAWFORD ed., Averrois Cordubensis Commentarium magnum in Aristotelis De Anima libros, The Mediaeval Academy of America, Cambridge, Massachusetts 1953, L.II, text. comm. 32, p. 178
    [L.II, text. comm. 32, p. 178] Et dixit hoc preservando se de corporibus celestibus; declaratum est enim quod ilia non habent de virtutibus anime nisi concupiscentiam et intellectum.
  • AVICENNA LATINUS, Liber de Philosophia prima sive Scientia divina, V-X. Édition critique par S. VAN RIET. Introduction par G. VERBEKE, Peeters-Brill, Louvain-Leiden 1980., IX, 2, pp. 454.97-455.22
    [IX, 2, pp. 454.97-455.22] Anima vero quae movet caelum est, sicut iam notum est tibi, corporalis, convertibilis, variabilis, nec est spoliate a materia; cuius comparatio ad caelum est sicut comparatio nostrae animae animalis ad nos, cui est ut intelligat aliquo modo intelIigibilitate scilicet commixta materiae; et omnino suae aestimationes vel quae videntur aestimationes sunt certae, et eius imaginations et quae videntur imaginationes sunt < ... >, sicut est intellectus activus in nobis, qui omnino innititur corpori. Sed primus motor eius est virtus Iibera a materia omnino et omni modo et, postquam non est possibile eam moveri ullo modo inquantum ipsa movet, et facit varietates et est libera, sicut iam tibi innotuit hoc, tunc oportet ut et ipsa moveat, quemadmodum motor movet, mediante motu alterius motoris qui est actor motus ab initio suo, qui variator propter eam, et hic est modus quo movet motor motoris. Id autem quod movet motorem sine variatione sui nec per intentionem nec per desiderium id est finis et intentio quam intendit id quod movetur, et id est amatum, inquantum est amatum, et ipsum est bonitas apud amantem. Sed dico quod omne quod movetur, motu non violento, ad aliquid est et desiderium alicuius est, adeo quod naturae etiam est desiderium rei naturalis et hoc est perfectio essentialis corpori vel in sua forma vel in suo ubi vel in suo situ. Desiderium vero voluntatis est aliquid voluntarium, vel voluntas alicuius rei quaesitae sensibilis, sicut suavitas, vel aestimabilis imaginabilis, sicut victoria, vel opinabilis, sicut bonitas putativa.

References in current editions

  • None